Edebiyat ve Kültür Platformu
Kalmadı Gönül Ağacımda Yeşil Bir Dal
Oturunca sevdalılar sofrasına,
Kaşları yay misali bir güzel gördüm.
Ürkek bir yavru ceylan gibi bakınca ona,
Aşkın gergefinde sevdamı ördüm.
Biraz hasbihal edince sevda üzerine,
Meftun oldum ona ister istemez.
Dedi ki, yaradan sevdayı verir istediğine.
Sevdayı,kime vereceğini, ondan başkası bilemez.
Konuşurken ağzından dökülürdü sanki bal
Ağzım açık melül mahzun bakardım ona,
O yârin hal ve ahvali bırakmaz bende iyi bir hal.
İsterdim ki o yar olsun bana bacı,kardeş,baba,ana.
Sevda sürmeli gözleri alır beni benden.
Bir anda ilk sevdam gelir gözlerimin önüne.
Bir arzuhalim var yerin göğün sahibinden,
Muhtaç etmesin hiçbir sevdalıyı sevdayı bilmeyene.
Konuşmak istediğim halde konuşamadım.
Bülbül misali şakıyan dilim oldu sanki lal.
Efsunlu gözlerine doyunca bakamadım.
Kurudu gönül ağacımda kalmadı yeşil bir dal.
Boynundaki aşkın kıpkırmızı poşusu beni bana eder muhacir
Onu temaşa ettiğimde, en manidar aşk şiirlerini yazmak isterim.
Düzensiz çarpan nabız atışım seven gönlüm sancır.
Aşk ve şevkle zemheri ayında bile ona gül destelerim.
01-05/Şubat/2018
Kalmadı Gönül Ağacımda Yeşil Bir Dal başlıklı yazı sadeceo tarafından
08.02.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.