Hayat Gülmese

2014 de Yazmış olduğum bir deneme iyi okumalar...

           HAYAT GÜLMESE

Yaş on altı daha hayatın baharında...

Yüzünde birer tane sivilce, yüzüne yakışmış gençlik sivilceleri.Ama utangaç tavrı yok mu? Edası bir hoş, gülümsemesi yüzüne renk vermişti.Yanına vardım ve aniden soruverdim:

"Isminiz ne?

"ismim Ahmet dedi genç."

Önünde  uzun bir geleceği vardi kimbilir.

Belli ki hayatını dolu, dolu yaşamak istiyordu.

Arada yıllar geçmişti.Bir salı günü mevsimlerde kış, pazarda dolaşırken gözüm bir an karşıda duran banka değdi. 

Bankin üzerinde bir adam uzanmış yatiyordu. Bıyıkları bırakmış, sakalari uzanmış birbirine karışmıştı. Üzerinde yırtık giysileri,hali çok perişan dı.Hava çok soğuktu kendisini toparlamis belliki çok Üşüyordu.Yavaş adımlarla yanına gittim.Uyuduğunu sanıyordum fakat gözleri açık etrafına bakıyordu.Ellerimi cebime atım ve biraz bozuk para çıkarıp ona uzattım.Aniden yattığı bankin üzerinde kalktı.

"Abla ben dilenci değilim. Beni tanıyamadın mı?

"Hayır sizi tanıyamadım." 

Olduğum yerde bir an dondum kaldım. Bu adam kim di? 

"Ama ben sizi tanıdım abla."

"Hani yıllar önce adımı sormuştunuz ya işte ben o genç delikanlıyım."

"Ben Ahmet"

Ne yapacağımı şaşırdım aman Allah'ım!

Yıllar sonra  o genç delikanlıyi kim bu duruma getirmişti? Neden hayata küsmüş?? Belliki hayat ona hiç gülmemişti.