Edebiyat dünyası sanalda haddi aştı

Edep kökünden geldi lâkin mecradan taştı

Aklı selîm olanlar şaştı gerçekten şaştı

Bu kadar kargaşaya nedir bahane diye.

Birbirine dost diye kapı açıp önceden

Bozuşunca ardından sözler seçip günceden

Kimisi hayalinden kimi art düşünceden

Hatırlanan sözlerle dedi kodu ne diye?

Birbirinin sözüne güya arka çıkarlar

Muhalif olanlara hain diye bakarlar

Gün gelir birbirinden gına gelir, bıkarlar

Bir de damga vururlar zararlı süne diye.

Düşmanlık mı, dostluk mu; bunun adı, hangisi?

Biri söver ardından sözü alır kankisi

Teraneyi basarlar fitne fücur yankısı

Mıncıklayıp dururlar sancılı akne diye.

Aslında sırt sırtalar sırt verene güvenmez

Şekvadalar her daim yekdiğerin beğenmez

Yelken kürek davranır tedbire hiç değinmez

Sonra feryat ederler batıyor tekne diye.

Manasını bilmeden birkaç kafiye bulan

Sözlerden çorba yapar, çeşnisi yalan dolan

Biraz hüzün, biraz aşk, biraz da filan falan

Sınırsız övgü alır özgün, şahane diye.

Söyleneni anlamaz, anlar tersine çeker

Böylesi anlayışla nasıl dönsün bu teker

Biraz âkil olsalar imrenir balla şeker

Dinlenirdi sohbetler günlük abone diye.

Kart horozlar sahada dolanırlar pervasız

Kanatları yolunmuş telekleri havasız

Dert üstüne dert binmiş hem de müzmin, devasız

Kalemini elinde tutar avene diye.

Telli duvak görmemiş hayali var beşikte

Bir ayağı çukurda biri bekler eşikte

Hayalleri dipdiri umudu var âşıkta

Davetini tekrarlar bir daha dene diye.

Daha söze başlarken ağır başlı es-selâm

Diyerek gelenlere yakışırken has kelâm

Manadaki mecaza kıvam verirken kalem

Halîm selim şaire baktık divane diye.

-muhacir bozkurt- 

Mustafa KÜTÜKCÜ

11.02.2018 – DENİZLİ.