Ölüm Korkusu

Ruha kılıç çekerek nefis oyunun seçti

Motorumsu iterken koltuk merakıyla aş

Nuh’un tufanı gibi yıllar geldi ve geçti

Bulduğun ilk limana artık usulca yanaş.

İçinde yaşadığın kalbim zamana ağla

Bak dün ile yarınlar senden önce de vardı

Gözyaşının seliyle dalga yaparak çağla

Dağlar taşlar dans eder vuslatın aşkı sardı.

Kimi tahta iskele kimine Kâbe’dir haç

Kimi helva heykele kimi güneşe tapar

Hücreler çalışırken istersen semaya kaç

Gece gündüz demeden Azrail görev yapar.

Unutarak sözünü harman savurup durma

Nazın kime bilinmez uslan uslanmaz herif

Arkası boş konuşan cahilden adres sorma

Kurtul tüm şüphelerden Allah dostu en zarif.

Uçurumdan aşağı pervasızca sarkarsın

Sen intihar etsen de vadesi dolan gider

Sahi ölüm yokluk mu söyle niçin korkarsın?

Reenkarnasyon varsa tekrar yeşerir bider!

13.02.2018

Ahmet Çelik