Hayal Edilen Altın Çağ

     Bir sanat müziği eseri vardır sevdiğim. İçerisindeki, "baharı görmeden yaz geldi geçti" cümlesi dikkatimi çeker hep. Bu hüzünlü cümle, çok sosyal vurgu barındırır bünyesinde aslında.

     Asırlardır düşünürler, şairler, bilim ve din adamları; altın bir çağ hayal etmişler, hedeflemişler, tarif etmişler, adeta dünyada bir cennet gibi. Bu iyi niyetli yaklaşım toplumlarda zaman zaman kabullenilse de, kin, nifak ve görülmeyen sosyal bir mikrop tarafından hep yalancı bahara dönüştürülmüştür.

Toplumun bir tabakasının iyi niyetli eylem ve söylemleri bir altın çağ zinciri oluşturma amacı gütse de, zircir bir noktadan sonra kopmaktadır. Ayrışma, kutuplaşma ve maddi beklentiler bu ideali kesintiye uğratmaktadır.

     Tarihi şöyle bir inceleyip irdelediğimizde;

emek, inanç, ırk ve özgürlüğü ön planda tutarak siyasal doktrin üretenler, bu hedeflerine zamanla kin ve kanı bulaştırdıkları görülmektedir. Sonuçlar hep hefeflenenden farklı ve ağır olmuş, sunulan ve üretilen mutluluk paketleri gözyaşına dönüşmüştür.

Kin ve kan üretenler, çoğunlukla da ürettiklerinde boğulmuşlardır.

     İyiler ve kötüler her zaman ve her devirde olacak, evet bu bir realite. Fakat (iyilik,sevgi ve merhamet duyguları); bedeni ve gölgesinden önde yürüyen şahsiyetlerin çoğalması, temenniden öteye geçmesi gerekiyor.

Yoksa bu kısır döngü ile çıkmaz sokakta ürettiğimiz hayalleri, biz de gelecek nesillere devir edeceğiz.

     Atalarımızın her ne kadar, yontma taş devri, cilalı taş devri, tunç devrini yaşadığını yazsa da tarih, biz galiba bu gidişle bakır çağı devrini göremeden, altın çağını da hep ham hayal olarak hatırlayacağız ve hayallerimizi miras bırakacağız.

15.02.2018

#armozdeyis

arm.web.tr