Dilek Ağacı

Her akşam gönlüme bir ateş düşer,

Ateş yanar, ben yanarım, kül yanar

Gurbette aklıma bir kardeş düşer,

Kardeş yanar, ben yanarım, tül yanar!

Bahtımı bağlayan bir kara sevda

Mahşerde bitecek sanırım dava

Öteki Dünyada hayat bedava,

Hayat yanar, ben yanarım, gül yanar!

Geceler çok uzun olmuyor sabah

Esnafın dilinde yapmadım siftah

Sözümüz olacak sonunda Eyvah!

Sözüm yanar, ben yanarım, dil yanar

Sanma ki bu dünya boşa dönüyor

Lambada titreyen alev sönüyor

Kovanda binlerce petek ölüyor,

Kovan yanar, ben yanarım, bal yanar!

Hep güzellik olur benim sözümde

Kulun yaptıkları durur gözümde

Sevgi çiçekleri açar özümde,

İnsan yanar, ben yanarım, kul yanar!

Denize taş atsam, deniz taşar mı?

Sevgiyi tatmadan çocuk yaşar mı?

Kervan yola çıkmış, dağlar aşar mı?

Kervan yanar, ben yanarım, yol yanar!

Hayatım boyunca çekerim acı

Cümle sevenlere oldum Duacı

DOĞANAY’ın Sözü; Dilek Ağacı,

Ağaç yanar, ben yanarım, dal yanar!

Kemal DOĞANAY