Doğu Guta

Sabaha erişemeden
Geceye hibe edilen hayatlar
Ve
Mazlumun ölüm sessizliği
Kan revan haykırışlar
Bir moloz yığını altında ecel şerbeti
İçen k/anıyor,kanan gidiyor
Gün, asır, yıl önemsiz
Ve katliam dünyada insanlık suçu

Masum, yetim, öksüz çocuklar…
Ayakkabısız ayaklar ve ayaksız eller
Kimi kimsesi olmayan körpe umutlar
Ölenler, ölürken dirilenler
Bir kurşun ki arşta atom bombası
Ve yerde göz gözü görmeyen cinayet…

Kucaklarda cesetler ve cesetlerde insanlık
Ağır ağır ölüyor ki duyan yok
Uyuyan bir insanlık ve uyanmayan nice gözler
Bir şehir ölüyor ki mahzun şehir
Doğu da en doğu da
Ey mazlum ve mahzun şehir Guta…

Samet AKÇAR