İnsan Denen Şey

bir kuşluk vakti
insan bir çöp kadar değersiz
anlamını fizana salan
ve yitik bir umudun peşinden
anlamsız ve riyakar
koşan atlar gibi
hür yeleli kuşlar
kan kokusunu alan insanlara dönüştü...

töhmet altında kalan fikirler
hezimetini geceye aksettiren
dizlerinin bağı değil de dilinin
örülmüş ağı çözülen
bir mağara bir yuva bir kovuk olmuş adeta
karanlık gün yüzünde
bin fersah denizler
bir karış toprağın hükmünde
ancak gökyüzü özgür
lakin bulutlar da pranga yüklü...

insan kalan zamanın giden vaktidir
dünün yakınlığı
bugünün uzaklığı
geleceğin belirsizliğinde feveran halinde
sallanan bir bebek...

insan hüznün baş harfi
mutluluğun noktası
insan hayatın anlamlandıramadığı her şey...

SAMET AKÇAR