Sevgi Ve Ölüm

                     SEVGİ VE ÖLÜM

Ölümünü gördüm doğanın

Kuşların, ağaçların, bitkilerin

Bilmem ki kaç hazan mevsimi

Acılarını yaşadım gözlerim yaşlı

En sevdiklerimin birer birer

Vakitli doğanlar vakitsiz öldüler

Ölümü ve ölenleri gördüm

Sevenler ölse de, sevgileri ölmediler

Çünkü sevgiler ölümsüzdürler

Hayat bir kum saati usulca akan

Aktıkça kum yaklaşır ölüm tükenir zaman

Karanlığın içinde nefes nefese

Sevginle baş başa yaşıyorum bu gece de yine

Korkmuyorum ölmekten çünkü ölümü gördüm

Tadınca ölümsüz sevgiden ben ölümü öldürdüm

Gönlüme düşen sırrı aklımla çözemedim

Sakladım insanlardan kimseye söylemedim

Nice ırklar nesiller geçti yeryüzünden

Yıllarla birlikte ömürleri tükendi, zamanları doldu

Yıldızlar gibi gül yüzleri bir bir soldu

Neresinde yanıldık bu hayatta diye hiç düşünmeden

Neden bu kin, bu nefret, insanlara bu düşmanlık neden!

Halbuki hepimiz geldik tek bir dededen…

Bizden önceki kavimlere de nice tufanlar yazıldı

İnsanlar eliyle dünyada düzenler bozuldu

Acılar hükmetti zamana düşmanlıklar taşarak

Yarası kabuk bağladı yaraların zamanları aşarak

Şimdi yine ıssız ve soğuk geceler

Aşkınla yanan kalbim her atışta adını heceler

Sessiz dualarım yankılanır göklere

Bir sen duyarsın beni huşu ile titretip bedenimi

Cevabını iletirsin sonsuzluktan hediye

Ben de, ben de seni seviyorum diye!

         30-05-2008

           Şair, Burhan AKSU