Kadınım

KADINIM

Gülüşüne şer mana yüklenir etrafından;

Yaşamdır yasaklanan, kötü gözle bakılan.

Bir yastıkta yattığı kocası tarafından;

Kadındır hırpalanan, göz hapsine tıkılan;

Arkadan bıçaklanan, ya da kurşun sıkılan.

Bazen ana, bazen yar, mutlu olmak muradın;

Kendi yaran içinde gizli gizli kanadın.

Seven, sevilen iken kötüye çıktı adın;

Sendin köze atılan, hayalleri yakılan;

Arkadan bıçaklanan, ya da kurşun sıkılan.

Kaburga kemiğinden yaratıldın diyerek,

Hakir görülüyordun bilerek, isteyerek;

Kuma üstüne kuma, sabırlar göstererek;

Sensin, sende saklanan, varlığından bıkılan;

Arkadan bıçaklanan, ya da kurşun sıkılan.

Ne zaman aklın ile ayak uydursan çağa;

Eksik etek diyerek düşürdüler ayağa.

Evlat uğruna sabır göstersen de dayağa;

Sensin zulme diklenen, umutları yıkılan;

Arkadan bıçaklanan, ya da kurşun sıkılan.

Kadınsın, doğurgansın, bereketsin, topraksın;

Alımlısın, güzelsin, çalışkansın kıvraksın;

Her çiçeğin ardında sararmış bir yapraksın;

Lakin yine de sensin itilen ve kakılan;

Arkadan bıçaklanan, ya da kurşun sıkılan.

İbrahim COŞAR