Yollar Paldür Küldür

Yine yoldayım
İstanbul ankara
Çıkmayı sevmem
Uzun yollara
Koltuk paldür küldür
Düşmandır
Gözümde uykuya

Yollar uzar gözümde
Sanki hiç
Bitmeyecek gibi
Uçak var deme
Korkudan binemem
Uçaklara

Başımı çevirsem
Sağa olmuyor
Sola deme
Oda boşuna
Uyayamıyorum
Uzun yolarda

Bu şiiri yazarken
Vardım ankaranın
Çıkışına
Mesafe altı buçuk
Saat
İstanbula çok
Var daha
Gözlerimi zorluyorum
Uykuya