Uyan Derin Uykudan Ey Nefsim

Göz baksa da uykuda, kalp dinmez kuşkudadır.

Bilmediğine düşmandır insan, hep korkudadır

Her laftan şüphe eder, aşk bilmez duygudadır

Büyütür dertli dağlar, sonra sineyi dağlar…

Uykudur, yatağıma zorla bağlayan kabir

Vaz geçeyim desem de, formül bilmiyor cebir…

Hareketsiz kalırsam tembelliğime esir

Yarası kerme bağlar, ahı nasıl ağlatır!

Zalimin bir hesabı varsa Rabbimin de var

İlahi hesap çetin, Kur’an olmalı ayar…

Aşk dilde, tespih elde, huzur bulana kadar

Secdeme yağsa yağmur, duam dağlar inletir!

Kim bu dünyaya kazık çakıp yaşayacak ki

Her şerde gözüm dört aç, vazgeç olmadan deli...

Her anımı planladım, sarmadan yerin dibi

Zalimi yok ettikçe, üzüm verdi Hak bağlar!

Uyan artık sabahın horozları ötmekte

Rızkını aramaya başla davar gütmekle…

İşim olmasın yalan, kumar ile ütmekle

Hak sevgisi kefenim, şahidim olsun sağlar!

Saffet Kuramaz