Kardelen

Efkarı sükutum karda boranda
Ansızın bir anda açar kardelen
Gurbetin koynunda ıssız limanda
Umudu gönlüme saçar kardelen

Zamana gebedir canlı ve cansız   
İlahi sır ile doğar imkansız
Kader katibi ki; yazmaz fermansız
Taşları şak eder naçar kardelen

Zerreler boy verir yaprak dalında
Deryalar denizler zikir halında
Petekler dolusu arı balında
Sema'ya cemre su uçar kardelen

Sanma ki kardelen çiçeğin adı
Rabbimin verdiği sevdanın tadı
Duyulur dillerde ana feryadı
Cennet kevserinden  içer kardelen

Hecelim bu alem hikmetler dolu
Rahmanın nakşıyla süslüdür solu
İlmi İlahide hakikat yolu
Sevda bağlarını biçer kardelen

Nuh Comba
(HeceliYorum)