İzdiham Ötesi Yalnızlığın...

Perdelemekse olması gereken

Hatta kuru sıkı tebessümlerin bile

Girizgâhını el yordamı bulmak

Ve anmak dünün ıssızlığını

Has bel kader terk edilişlerin şarkısına

Teslim olup bir kör vakit

Bir yamayı teyellediğim

Yürek yarası

Bir de elyaf düşlerin o perde arkası.

Perdeli gözlerin bile günahına

Razıyım

Yeter ki;

Sen de razı ol kem gözlerinden kaderin

Esefle kınandığım

Olsa bile en nankör yargı.

Ah’larımı biriktiriyorum son bin yıl,

Öteleniyor varlığım

Makberimi ben bile unutmuşken

En asil sevdayı kundaklıyorum gece gece.

İzdiham ötesi yalnızlığın,

İkilem yüklü dehlizinde

Son postayı yolluyorum

Ebabil kuşlarına bin rica:

Bir bir gece masallarından

Arakladığım rivayeti de

Kendimce kamçılıyorum,

Kendimce sevip

Kendimi unuttuğum asırların

Özlemine konuşluyum epeydir,

Demem bile bir kehanet

Öyle ya,

Kendimden uzağım kaç zaman

Kaç yıldız yılı?

Kaç kaçkın imge?

Kaç yalan?

Kaç torba dolacak bu akşam?

Sonumsun bil ki;

Sondan bir öncesini unuttuğum

Son yalanımsın

Yanlı sevdaların

Yanlışlar doğurduğu.