Küsmüş Şiir

Yok artık ,söz değerinde değil.
Ne ümit var ,ne hasret yaşanacak.
Izdıraplar kaleme sığmıyor daha.
Ağlıyor da çaresiz,
Yüreğime küsmüş şiir...

Yine yapraklar sarı !
Yine özlüyoruz baharları...
``Şakaklara kar yağmış,
Yine gözler mor halkalı.``
Söyleyeceğime küsmüş şiir...

Ayrılıklara ağlamıyor artık şarkılar.
Denizin yüreğinde üşümüş martılar.
Gelen ağlamış, giden ağlamış ayrılığa .
Güle küsmüş arı ,yapmıyor artık balı.
Yüreğine küsmüş şiir...

Hancı sarhoş ,yolcu sarhoş...
Hana konmaz kervan, bomboş.
Kalem gölgesinde yaşam hoş...
Yine döngüsünü yaşar doğa.
Baharlara Küsmüş şiir...