Açlığım İnsana

Evreni koysalar bir cebime
kainatı isterim...
aç gözlüyüm doymam ki.
benim olsa,benden olsa herkes.
savaşırım benden saymam ki...

Neron muyum neyim ateşim var.
Hülaguyum derim...
taş üstünde taş koymam ki.
ruhumda öyle bir kafes,
açlığım insana...doymam ki.

Bağdat yanmış yakılmış bana ne.
kurumadı daha terim.
inlemeleri duymam ki...
dur, dese içimdeki o ses.
hislerime uymam ki..

Ne İsayı anladım,ne Musayı,
ölümlere seferim.
Muhammedi duymam ki...
desem dostlar bu Muhammes,
şiirden saymam ki...

İnsanız güya mahlukatı beşer.
incitmesin diyeceklerim.
kendimi ötesinde saymam ki.
dedi ,şeytani bir ses.
hikayeyi bilirim duymam ki...