Edebiyat ve Kültür Platformu
Ölmeden Evvel Ölüm
Bütün ikiliklere BİR diyor susuyorum.
Yansın içim ne güzel! Bir ona susuyorum.
Zift karası kalbimi ağzımdan kusuyorum.
Kazarak derisini göğsümün iğne iğne,
Ey habib çıkar onu tekmelerinle çiğne!
Nasıl ehlileşecek gafilin karakteri,
Aklının çeperinde et yiyen bir bakteri...
Nerde ruhlar alemi; nerde et, kemik, deri...
Aynı çizgi üstünde yürüyor diş diş mısır,
Benimse her cihette yolculuğum pek kısır...
Yürü diyorum yürü! Sonra yol açılıyor,
Güneş görünüyor, su haznesinde ılıyor,
Bir cemaat ki kendi namazını kılıyor,
Nur içinde serpilen, ölmeden evvel ölüm
Tüm yolları Allah’a çıkan bölüm, bu bölüm
Perdelerin perdesi... Alemleri kuşatmış,
Bir ilahi güzellik mayasına nur katmış,
İnsan o ki dolaşmış yine kendine çatmış,
Yücelerden bir başın istikametinde cihat,
Ölmeden evvel ölüm... İşte ulu nasihat.
Ben kimim, bu soğukta hanemde tütsün ocak,
Bir gövdede iki kol, iki çelimsiz bacak,
Ben kimim, düşünecek, konuşucak, susacak...
Siz susun, o konuşsun, Allah’ın hikmeti bu
Ağzımda bir necaset, Ya Rab insan eti bu,
Azrail... Gök yüzünde, tut kanadından indir,
Ruh onun terkisinde, çürüyecek tenindir,
Hey gidi aciz varlık, yol şimdilik senindir,
Nefsin arzuladığı ne varsa bir bir hurda.
Yürü ki ayakların patlasın bu uğurda.
Ne karanlık gecenin sabahında nur ara,
Ne bu yolda dünyaya dair bir huzur ara,
Teheccüd namazına saatini kur, ara
Ümit et, karşılasın, yol sonunda peygamber,
O vakit aradığın sandık içinde amber.
Dua, dua... Gözlerim... Avucumun ortası,
Fitili kıvranırken erir mumun ortası,
Dua başa gelmemiş çilenin sigortası,
İnsan hamur, vecd maya, dök teşte mayalansın,
Ver eline bir parça Demirel oyalansın.
Yansın içim ne güzel! Bir ona susuyorum.
Zift karası kalbimi ağzımdan kusuyorum.
Kazarak derisini göğsümün iğne iğne,
Ey habib çıkar onu tekmelerinle çiğne!
Nasıl ehlileşecek gafilin karakteri,
Aklının çeperinde et yiyen bir bakteri...
Nerde ruhlar alemi; nerde et, kemik, deri...
Aynı çizgi üstünde yürüyor diş diş mısır,
Benimse her cihette yolculuğum pek kısır...
Yürü diyorum yürü! Sonra yol açılıyor,
Güneş görünüyor, su haznesinde ılıyor,
Bir cemaat ki kendi namazını kılıyor,
Nur içinde serpilen, ölmeden evvel ölüm
Tüm yolları Allah’a çıkan bölüm, bu bölüm
Perdelerin perdesi... Alemleri kuşatmış,
Bir ilahi güzellik mayasına nur katmış,
İnsan o ki dolaşmış yine kendine çatmış,
Yücelerden bir başın istikametinde cihat,
Ölmeden evvel ölüm... İşte ulu nasihat.
Ben kimim, bu soğukta hanemde tütsün ocak,
Bir gövdede iki kol, iki çelimsiz bacak,
Ben kimim, düşünecek, konuşucak, susacak...
Siz susun, o konuşsun, Allah’ın hikmeti bu
Ağzımda bir necaset, Ya Rab insan eti bu,
Azrail... Gök yüzünde, tut kanadından indir,
Ruh onun terkisinde, çürüyecek tenindir,
Hey gidi aciz varlık, yol şimdilik senindir,
Nefsin arzuladığı ne varsa bir bir hurda.
Yürü ki ayakların patlasın bu uğurda.
Ne karanlık gecenin sabahında nur ara,
Ne bu yolda dünyaya dair bir huzur ara,
Teheccüd namazına saatini kur, ara
Ümit et, karşılasın, yol sonunda peygamber,
O vakit aradığın sandık içinde amber.
Dua, dua... Gözlerim... Avucumun ortası,
Fitili kıvranırken erir mumun ortası,
Dua başa gelmemiş çilenin sigortası,
İnsan hamur, vecd maya, dök teşte mayalansın,
Ver eline bir parça Demirel oyalansın.
Ölmeden Evvel Ölüm başlıklı yazı Silüet tarafından
13.04.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
