Yalnızlık Ve Sen

Burası senden kilometrelerce uzak bir kasaba

 Sararan yaprakların çağrışımında sen

 Göksel maviliğin sonsuzluğunda sen

 Sana ulaşamamanın  , seni görememenin

 Acılığını , burukluğunu bilemezsin

 Bilemezsin bu kentin akşamları nasıl yalnızlık kokar

 Akşam oldu mu bir yalnızlık , bir bunalım  ve isyan

 Tanrım , seni neden aldı elimden

 Uykusuz gecelerde hep seni adını sayıklarım

 Yalnızlık ve sen

 İşte buradaki ,  bu terkedilmiş kasabadaki yaşantım

 Şu anda neredesin , ne yapıyorsun , bilemiyorum

 Tahmin edemiyorum

 Ama ben , kilometrelerce uzakta  seninle dolu , sensizlikle doluyum

 Acıyla ve yalnızlıkla…

25.02.1969