73- Küsülü Dost

Bu gün günlerden mayısın dokuzu
Gün yavaş yavaş ağarmak üzere
Geçmeden daha günün yorgunluğu
İçime bir gariplik çöktü nedense
Yalnız bir köşe aradım kendime
Büyük ağaçlıklar altında bir masa
Sigaramdan yaktım bir tane istekle
Ah ettim içimden gurbetlik olmasa
Sorular dört dönüyordu yorgun kafamda
Bu sessizlik, çaresizliğin anlamı ne
Dargındım yerinde sayan kötü zamana
Huzursuzluğum bu isyanlar kime
Terk edilmiş dünyanın bir köşesine
Varımız yoğumuz üstümde ki elbise
Kötü oluyor insan içinden gelmese de
Kalpler kırılıyor nedensiz hiç yoktan yere
Pişmanlık fayda vermez geri dönülmeye
Onur yüzünden dil varmaz özür dilemeye
Bir gün daha yok olur ömür habersizce
Geçmez ki günler her gün böyle soluk yüzle
Kırılsa da kalbin küsmeye değmez
Senin gibilerinin günü böyle geçmez
Bizleri yaratan böylesini sevmez
Gel sarıl boynuna dost bildiklerinin

09 mayıs 1990