Masal

Üzülme demiş bir ses, sabret… Uzat elini bulutlara hisset mutluluk orada…
Uzanamıyorum demiş küçük kız…çok yüksekler..bense çok küçüğüm..yetişemiyorum ,mutluluk yükseklerde..
Hayır demiş ses,eğer hayal edersen,istersen uzanabilirsin..çok yakınında..hisset,mutluluk yanı başında aslında..
Küçük kız kapamış gözlerini ve hayal etmiş…inanmış...vazgeçmemiş asla..her türlü engele kafa tutmuş,küçücük bedenine inat,aşkla çarpan kocaman yüreğiyle..mutluluk bulutların üzerinde değil içindeymiş aslında..onun için kurduğu o saf,tertemiz,buram buram sevgi kokan,masumiyet kokan o dünyadaymış..yanı başındaymış..hep onunlaymış..her geçen gün büyüyen bu dünya görünmez cam bir fanusun içinde saklıymış..dokunulmazmış,ulaşılmazmış..hayalleri bile fanusun ardına girmeye izinli değillermiş..gerçekler, engelmiş,zırhmış mutluluğun üzerini saran..sevgisiyle ürkütmekten,incitmekten ölesiye korkuyormuş sevdiğini..kendinden bile gizlemiş çoğu zaman,yalanlamış..unutmaya çalışmış..cam fanusu tamamen savurup atmak istemiş..parça pinçik oluşunu izlemek..yok oluşunu görmek..inanmak,inandırmak kendini sevmediğine,haykırmak onu sevmiyorum diye..ama tam tersi olmuş ;küçük kız ne yaptıysa yok edememiş varoluş sebebini..kurduğu o dünyayı yıkamamış istese de yapamamış,olmamış..umut dedikleri o söndürdükçe daha da alevlenmiş..o söndürmüş o inatla yanmış..üzerine toprak atmış yeniden filiz vermiş ..aşk sevgiye dönüşmüş..sonsuzluğa uzanan kocaman bir ağaç olmuş..mutluluk bulutları da aşmış..her yağan yağmurda küçük kızın gözyaşları sel olmuş..şimşekler çakmış beyninde..yıldırımlar düşmüş yüreğine..ama dünyası hala sapasağlam yerinde duruyormuş..anlamlandıramamış bunca çaba,bunca darbeye rağmen söküp atamadığı sevgisi onu bile ürkütmüş..ama vazgeçmemiş..ve devam etmiş.. seviyorum diye haykırmış tüm dünyaya,içinde yankılanmış sesi..mutluluk artık hep yanı başındaymış,bulutların da çok ötesinde,artık hep onunlaymış..