Bir Bilsem

Neden bu kadar zormuş..
İmkansız neden bu kadar uzakmış..
Elimi atsam tutabilecegim kadar yakınımdayken neden ben gökyüzünde aramısım mutlulugu..
Onunla basrolü paylastıgım oyunu neden seyirci koltugundan izlemisim..
İsmini bile anmaya korkar olmus dudaklarım..
Hayallerim mühürlenmiş,yasak konmuş ben tarafından ona yazılan hıkayelere..
Neden bu kadar ürkekmiş yüregim , incitmeye sevgimle..
Ama vazgeçmeyecek kadar da inatçıymıs..
Her gün kendinden gizli sularmış susuz bırakıp da kurutmak istedigi sevgisini..
Kelebek ömrü kılıklı mutluluklardan yorulmus..
Kanatlarındaki sihri ve güzelliginin sonsuzlugunu arar olmus sevgilerinde..
Gözyaslarıyla yıkanan yasaklar ardında kocaman bir hayal kırıklıgı ve sadece ona ait dünyanın yıkıntıları....