Mektuplar Kartpostallar

MEKTUPLAR- KARTPOSTALLAR

Sen yetişemedin o günlere, bilemezsin;

Kalp çizmeden kartpostallar kutuya atılmazdı.

Kaç kalbi hoplatmıştır o kartlar, bilemezsin;

O zamanlar kartpostal eskimez yırtılmazdı.

Sen yetişemedin o günlere, bilemezsin;

Mektubun sevgiliden daha sevildiğini.

Gelmezse beklenenden mektubun, ölemezsin;

Son nefesin mektuba bakıp verildiğini.

Sen yetişemedin o günlere, bilemezsin;

Ne büyük heyecanla beklenirdi postacı.

Gözlerden pembeliğin hazzını silemezsin;

O olurdu en hasta yüreklerin ilacı.

Sen yetişemedin o günlere, bilemezsin;

Bir ana nasıl öper asker oğlundan gelen

Hasret dolu mektubu, kendinde olamazsın

Kimseye görünmeden ağlıyorken kardelen

Coşari der ki oğul! Görmedin, bilemezsin;

Candan da öte idi bir karış yurt toprağı

Sana dünya bahşeder, başka şey dilemezsin

Mektubun arasında kuru bir gül yaprağı

İbrahim COŞAR