Sen Çoktan Hak Ettin

Hani sen bana hep gülümserdin

Bana koşarak gülerek gelirdin

Karanlık perdemi çektin gönül evine

Beni görmez oldun hani çok severdin

Buselerinle gönlümü sevindirirdin

Gelme dersin söyle kime ben giderim

Mevla bu canımı alsın artık derim

Sabır fayda etmezse sabırsız ne ederim

Beni görmez oldun hani çok severdin

Buselerinle gönlümü sevindirirdin

Gelmiyorsan yıkılsın bu dünya başıma

Bakan yok gözümde akan yaşıma

Bir daha çıkmam artık karşına bak kaçışıma

Beni görmez oldun hani çok severdin

Buselerinle gönlümü sevindirirdin

Beni aradığını pişmanlığını kuşlar söyledi

Yani sonunda olacağı buydu ya neydi

Ara bulma beni bitmesin gönlünün derdi

Beni görmez oldun hani çok severdin

Buselerinle gönlümü sevindirirdin

Gizli gizli harap olmuş seni izliyorum

Perişanlığınla çaresizliğini gözlüyorum

Sürünerek ölsen de artık seni sevmiyorum

Beni görmez oldun hani çok severdin

Buselerinle gönlümü sevindirirdin

Sevinmiyorum lakin sen çoktan hak ettin

Kendini ulaşılmaz bir sultan zan ettin

Sultan isen neden şimdi sultanlığı terk ettin

Beni görmez oldun hani çok severdin

Buselerinle gönlümü sevindirirdin

Gülveren’im Mevla’m sana sığındım

Halden bilmeze gönlümü ben açtım

Nedensiz bir küskünlükle insanlardan kaçtım

Şimdi Mevla’m bu gönlümü sana açtım

Beni görmez oldun hani çok severdin

Buselerinle gönlümü sevindirirdin

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren