Sensizlik ve Sessizlik

Sensizlik varsa eğer gönlümde

Bir sessizlik dolar içime

Gölge gibi takip ederler birbirlerini

Biri gelince öbürünün de düşer aksi yollarıma

Biri gidince gider diğeri de

Gelince bu ikisi hüzün getirirler dünyama

Sensizliğin uçsuz bucaksız göğünden

Karanlık sağarım her gece odama

Kıymıklar batar ayaklarıma

Yollarıma düşen gölgesinden sessizliğin

Hep kış mıdır mevsimi sensizliğin?

Hep soğuk mudur böyle yüzü?

Donan sevinçler kardelenler gibi açmaz mı bir daha?

Umut gibi

Neden ürkütür sesi insanı sessizliğin?

Sessizlik neden sağır eder kulaklarımı?

Nasıl dinletir karıncaların ayak tıpırtılarını bana?

Ürkerim

Sinerim

Al git ey yar yüreğime bıraktığın sensizliğini de

Kulaklarımı sağır eden sessizliğini de götür

Bana seni getir artık

Bitsin bu sensizliğim

Ve

Sussun artık bu çığlık çığlık haykıran sessizliğim