Edebiyat ve Kültür Platformu
Tanrı Kuzgun Yalnızlığı
Yarattığımda milyarlarca yıl önce kainatı
Zorluyordu kapılarımı yalnızlığın vahşeti
Yağmalanacaktı
Acımasızca
Sessizlik ordusu savaşçılarınca biçare ruhum…
Ve bu yüzden
Yaratamasaydım yaşama gizlediğim ölümü
Olmayacaktı
Fitili şehvetimle ateşlenen ihtiraslı kozmik fırtınalar
Her yükselmişliğimde
Aşkına ayaklandırdığım mahrem isyanlar
Olmayacaktı!
.
.
.
Söyle;
Affedebilecek misin beni?
Yakılan ağıtların tek sebebi benim çünkü her *çağ yangınında…
Bedel-ler ödemeye hazır ruhlara dahi diz çöktürten korkudan
Oyunlarıma çomak olsun diye kırdıran tek tek dallarını
Hayat ağacının acımasızca
Ki
Ölümdeki o dölleyen kokuyu
Ancak böyle mötifleyebilirdi kızgın iskarpelalarla yedi kat semaya
Şehvetli yaratıcılığım
Betimsiz kahkahalarına iblisin taşlar yağdırtan da benim ruhlar dolusu…
Katline sebep tüm mikro organizmaların ikiyüzlü yoldaşlıklar vaat ettiren
İronik katliamları en derinlerine gömdüren felsefenin
Ve
Varoluş paradigmasında
Yanlış yol meyillilerini alevli kazıklarda sorgulayan
O despot Voyvoda en sonunda…
Söyle;
Affedebilecek misin beni?
Ruhuna fısıldadığım
Ve
Sonrasında
Ruhuna fısıldadığımı ölümle lanetlediğim
En kadim tragedyalarımdandır aslında yaşam
Nefeslendiğim boyuta ölüm çağlayan ırmaklarda
Tek renktir bu yüzden gökkuşağı
Ve
Bu yüzdendir
Kendilerine bakmayı yasak ettiğim ordularımla
Varoluş aynasından ruhlara yansıyan ironik yalnızlığım!
Şimdi sen
Söyle Küçük Kız;
Tüm *bu yaptıklarımı affedebilecek misin?
Ve
Tek nefeste cismine bahşedebileceğim ölümsüzlüğünle
Olabilecek misin gerçekten ruhuma alternatifsiz eş
Tanrıça Kuzgun?
(Yıldıray Kızıltan)
Zorluyordu kapılarımı yalnızlığın vahşeti
Yağmalanacaktı
Acımasızca
Sessizlik ordusu savaşçılarınca biçare ruhum…
Ve bu yüzden
Yaratamasaydım yaşama gizlediğim ölümü
Olmayacaktı
Fitili şehvetimle ateşlenen ihtiraslı kozmik fırtınalar
Her yükselmişliğimde
Aşkına ayaklandırdığım mahrem isyanlar
Olmayacaktı!
.
.
.
Söyle;
Affedebilecek misin beni?
Yakılan ağıtların tek sebebi benim çünkü her *çağ yangınında…
Bedel-ler ödemeye hazır ruhlara dahi diz çöktürten korkudan
Oyunlarıma çomak olsun diye kırdıran tek tek dallarını
Hayat ağacının acımasızca
Ki
Ölümdeki o dölleyen kokuyu
Ancak böyle mötifleyebilirdi kızgın iskarpelalarla yedi kat semaya
Şehvetli yaratıcılığım
Betimsiz kahkahalarına iblisin taşlar yağdırtan da benim ruhlar dolusu…
Katline sebep tüm mikro organizmaların ikiyüzlü yoldaşlıklar vaat ettiren
İronik katliamları en derinlerine gömdüren felsefenin
Ve
Varoluş paradigmasında
Yanlış yol meyillilerini alevli kazıklarda sorgulayan
O despot Voyvoda en sonunda…
Söyle;
Affedebilecek misin beni?
Ruhuna fısıldadığım
Ve
Sonrasında
Ruhuna fısıldadığımı ölümle lanetlediğim
En kadim tragedyalarımdandır aslında yaşam
Nefeslendiğim boyuta ölüm çağlayan ırmaklarda
Tek renktir bu yüzden gökkuşağı
Ve
Bu yüzdendir
Kendilerine bakmayı yasak ettiğim ordularımla
Varoluş aynasından ruhlara yansıyan ironik yalnızlığım!
Şimdi sen
Söyle Küçük Kız;
Tüm *bu yaptıklarımı affedebilecek misin?
Ve
Tek nefeste cismine bahşedebileceğim ölümsüzlüğünle
Olabilecek misin gerçekten ruhuma alternatifsiz eş
Tanrıça Kuzgun?
(Yıldıray Kızıltan)
Tanrı Kuzgun Yalnızlığı başlıklı yazı Y.KIZILTAN tarafından
04.05.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.