Toprağa Bakıyor Gözü Aşkın

Toprağa bakıyor gözü aşkın.

İri ve diri cümleler

Hatta beyit beyit onca acı.

Dumura uğrayan özleme teğet geçiyor

İçindeki yarım adalar

Yine aşılmayan kıtaların göbeğinde

Sırılsıklam aşk.

Beynamaz bir gölge peyda oluyor

Tutuyorum ucundan sazın

Oysaki

Kopuk tellerin her biri

Tıpkı içimdeki yaygara

Yine devasa hükümlerin soluduğu

Bir Mayıs akşamı sözüm ona.

Ne var ki;

Bulutlar pek bir keyifli

Hani sanırsın ki;

İşinin ehli hüzün.

Kaygılı aksan

Nasıl da aksıyor

Ruhu yüreğin

Derbeder kelimeler acı çekerken

İçimde ebabil kuşları

Yine kuş bakışıyım dünyaya

Bir hümayun belki de

Ya da kuru isyan.

Görücüye çıkan geceden arda kalan

Hazan misaliyim

Darmaduman

Kıvrımlarında ömrün

Semazen imgeler yine kursağına

Takılı adı kayıp şiirin.

Ve coğrafyası ömrün

Handikapta takılı baykuş

Demedim mi sana:

Gecenin sihri

Yine kınında ne varsa

Ne yazık ki;

Hep ama hep hüzün

Kayboluşların çetelesini tutan

Meleklerle çevrili her yanım

Ayrımındayım yine de

Kâh dostun kâh düşmanın

Kâfir bir acıdan nemalanıp

Yeknesak süzülen ölümün…

Tıpkı dün gibi

Ya da yarım kalan bir hikâyeden

Sızan zehir

Kıyama duran her daim

Damıtıp günü

İçinden oluk oluk akan irin.

Kaynakçasında ne varsa

Peyda olan zulmün.

Gölgeme bakıp da sızıyorum

Aşkın nazenin fısıltısına

Kâh uyak kâh uyduruk bir söylence

Nabzını tuttuğum gönlün mevtası

Diri bir hüzün

Kaybolmaktan imtina eden

Tüm gidip de dönmeyenlere

Yok iken tek sözüm.