Bir Papatya

Birini papatya diye sevmek dünyanın yedi harikasından biri sanki.
Onun üstüne çiçek koklamak istemezsin.
Sadece o.
Dünyadaki en değerli çiçek o'dur.
Sonra bir şeyler ters gidince
her yaprağı koparılınca canın yanar.
Vazgeçmek zorunda kalırsın.
Onun için,kendin için değil çocuk.
O mutlu olsun her kiminle sevin buna..
Karşılıksız sevgi budur işte.
Hani bir şair derya;
"Sen papatyasın , ben toprak
Güneşi kıskanırım senden"
işte böyle be çocuk.
Sorun şu ki
Ben güneşi kıskanırken toprağım susuz kaldı ve papatyam çürüdü..
Hayliyle kökü olmayan toprak zamanla çöle döner.
iyi ki vardı,
iyi ki vardık ,
iyi ki yokum.
Son olarak da
keyfime bakıcam
Eyvallah.