ALLAH’IM SEN OKUYANLARI
KORU
Bulutların
elinden tutup sessizce
Nisana
yağmur yakışır dedim
İnsana insan
gibi davranmak
Güneşler geçti
üstünden ömrümün
Bir gün
karları eriyiverdi gönlümün
Dervişliğe
özendim yürüdüm dervişçe
Yol oldum
hayat ırmağına sabırla
Dağların gölgelerine
sığındım korkarak
Işık oldu
önüme vuslat sevdası
Ve kutsal
kelimeler yol arkadaşı
Bazen koştum
gözüm ufukta başım dik
Bazen
ayaklarım sürçtü düşerek yerlerde süründüm
Derin acıların
sessizliğine büründüm
Nice
tükenişleri yaşadım yüreğimde
Geçen
zamanların girdabında
Canımı yakıp
kanımı akıtsa da dikenler
İncitmedim
gülleri
Dinlerken
yanık sesli bülbülleri
Hayata aktım
tam ortasından mahcup ve duru
Esir aldılar
el ele verip birlikte
Sesli harflerle
sessiz harfler elimle kalemimi
Allah’ım sen
okuyanları koru!
26-11-2010
Şair, Burhan AKSU
