Anasızım

ANASIZIM

Cennet saklıdır ayaklarının altında

Ananın yeri yücedir Allah katında

Ne kadar övülse azdır onun hakkında

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

Yine geldi anasız bir anneler günü

Kimseler görmemiş yüzümün güldüğünü

Yetim ve öksüzlerin sefa sürdüğünü

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

Hiç kimse dolduramaz anamın yerini

Görmedim onun gibi şefkatli birini

Bilmiyorum ki ben ölümüyüm dirimi

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

Yirmi yıldır kulağım hasrettir sesine

Arkamda bir dağ gibi duran gölgesine

Başımı koyduğum şefkatli sinesine

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

Eller ana derken benim boynum bükülür

Gözlerimden sicim gibi yaşlar dökülür

Ah çekince sanki ciğerlerim sökülür

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

Tesbihini hala cebimde saklıyorum

Anamın kokusu var alıp kokluyorum

Ona kavuşacağım günü bekliyorum

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

Yatıyor kara toprakta sessiz sedasız

Duvarları mermerden tavanı da damsız

Onsuz bir günüm geçmedi kedersiz gamsız

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

Ayrılığı özlemi artık kar etti cana

Saçının telini değişmezdim cihana

Mutlu bir günüm olmadı ondan bu yana

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

Hasreti’yim çare bulunmaz bu yaraya

Dilerim ki komşu olsun Fatma anaya

Yattığı yer dönsün cennet köşkü saraya

Yıllardır ki ben gurbet elde anasızım

Ne yüzüm güldü ne dindi yürekte sızım

            Garip Hasreti (Filat YAZICI)