Erozyona Uğramış İnsanlık

Ya şiirin ilham perisi bana küsmüş
Yada elimdeki kalem yorulmuş
Üstüme adı olmayan bir ağırlık çökmüş
Sözler ketun kaleme gelmiyor
Bilemedim bunlarda hangisi

Baktım alemden manzaraya
Çoktan ölmüş vefa
Bir ötekileştirme varki sorma gitsin
Dünyaları ben yaratım havası var
Uzakta bakışları elle veriyor

Şu dünya benim olsa ne yazar
Dollaşsam tüm kıtaları
Yinede övünmem kendimle
Çünkü bir faniyim
Nasıl yaşadıysam öğle anılırım

Sözüm odurki dünya yalan
Boş yeredir attığın havan
Yanlışa uyandır yalnız kalan
Düşersen olmaz arayan soran
Zaman varken uymaya çalış yaradılış amacına