Gölgelerle Yüzleşmek

Gölgelere sarıldım, elimden tutun diye,
Hayalmiş tüm beklenen, gerçekler benden öte…
Yol diye adımlarken, zirvelerde mefkûre,
Eteklerde kurumuş, çalı buldum kendimi.

Fidan oldum suyumu, cennetlerde verdiler,
Tûba gibi başımı, aşağı çevirdiler,
Baharda Âdem diye, âleme devirdiler,
Cehennem ağacının, dalı buldum kendimi.

Yüklemiştim sırtıma, tonlarla sahte akıl,
Çıktığım bütün yollar, keskin kaya ve çakıl…
Dediler hayat diye, sen de hayale takıl!
A’raflarda şaşırmış, deli buldum kendimi.

Taht-ı revan içinde, yüreğim bir Züleyha…
Asır geçti bitmiyor, zindan denen şu safha.
Yusuf! Diye koparken, içimden yüz bin sayha,
Mısır pazarlarının, malı buldum kendimi.

Atlastım ipek oldum, ikbal refah zamanı,
Kaftan diye giyildim, yüz padişah zamanı.
Gün battı gitti beyaz, geldi siyah zamanı,
Fukara eşiğinde, halı buldum kendimi.

İbrahim sofrasında, kuş sütü kondu adım,
İçenlerin ağzında, bulunmaz baldı tadım.
Misk-i amber kokarken, dostlar indinde yâdım,
Sokak köpeklerinin, yalı buldum kendimi.

Karıştım mahilere yedi derya dolaştım,
Her deryanın dibinde aynı öze ulaştım.
Söze dökeyim derken, nefislere bulaştım,
Sükûtun kapısında, Ali buldum kendimi.

Hükmün başım tacıdır, ister canı hûş eyle,
İster âb-ı hayat sun… Ta ki gönlü hoş eyle.
Her derde Lokman yetmez, bir derdi de boş eyle,
Görünce kahrı ey Rab! Kâlî buldum kendimi.

21/10/2009 -