Ne Yazım Ne Baharım

Ne yazım ne baharım
Dağlarda erimeyen karım
firar etmiş umutlarımı ararım
Ömrümde böyle dönüyor devranım
Tükettim yarına dair ne varsa
Bir ben kaldım birde kuru canım

Düz değil patikadır yollarım
Dizlerimi kanatı yokuştur yamaçlarım
Beklenti içinde akıp giden yıllarım
Siyahına veda eden saçlarım
Ben eski ben değilim
İçtende dıştanda bir ihtiyarım

Artık gözüm yok handa hamamda
Dolmayan vade yolculuk ettirir zamanda
Şükür etmeyi öğrendim her halime
Sabır denen kavramda
Bilmem ne kadar geçe bildim
Yaradanın dediği kulluk sınavında