Bazen

Bazen geçmişimdeki
Güzel anıları özlüyorum
Gözlerim doluyor
Göz yaşlarım yüreğime akıyor
Derin bir sessizliğin
Ardına saklanıyorum
Çok kezde aynalara küsüyorum

Eski vefanın kalmadığını gördükçe
Yalnızlığı daha çok seviyorum
Ve ardında hayatımdaki
İki yüzlü insanları ellekten geçiriyorum
Geriye beş parmağı geçmeyecek
Kadar az insan kaldı
Her gelen yıl geçen yıllı aratıyor
Gözle görünen gerçek bir acı

Sevgiler çıkara dayalı olmuş
Kimse olduğu gibi değil artık
içten başka dıştan başka
Karakterler iyice bozulmuş
Ne dost belli nede düşman
Her canım diyene güvenmeyi bıraktım
Çünkü sahte gülümsemelerin ardında
Habersizce çok saplayan
O görmediğim arkalarına sakladıkları hançeri