Paranoyak Zamanlar

Bir değirmen düşünün öğütür pembe düşler
Çağlayan çığlıklarla akar gelir savaktan.
Kokusu dökülürken kaybolur tüm gülüşler
Son tebessüm can verir ayrılırken dudaktan.

Vefaların ve şükrün yalan olduğu yılda
Masum duygular ile sevgi yağar geceye.
Geçen şevk akşamları kaçar, kalmaz akılda
Hırçın köpükler çarpar şiir düşen heceye.

Heceler ki yorulmaz süpürür öfkeleri
Işıktan ülke olur kanadı kırık sözler.
Güneş doğar uzaktan aydınlatır her yeri
Yıldızlar gibi parlar birden buğulu gözler.

Susmak bilmez inatla yeşerirken heceler
Umut doğar beyazdan kara kalem ebesi.
Gizler ortaya düşer çözülür bilmeceler
O küçücük çizgiler yaşamın alfabesi.

Gecelerin hecesi tufandan da kuvvetli
Rüzgârıyla silinir paranoyak zamanlar.
Zamanları sanmayın heceden merhametli
Yalnızlık sofrasında şiir yazanlar anlar.
AFET KIRAT