Kaçağım

kurşunların hızlarını saymakla geçti ömrüm
gençliğim darmadağın bulutlar gibi

aşka yataklıktan on yıl verdiler
kaçağım
dağlarımı sırtımda taşırım
sahillerim yağmalandı
kaçağım
gözlerinin limanlarına sığındım

bir kelebeğe bile çimdik atmadım ben
hiçbir öpüşten pay almadım
kaçağım
kızgın topraklar üstüne düştü atlarım

yakası kirli bir ceket gibi
utancımdan
yanıma almadım geçmişi
her bahar yeşil bir yara taşırım
ışığı kopar getir bana
gecelerin göğsünden
göğüslerinde
kaçağım

gel
beni
bekareti çoktan gitmiş
bir düğün gecesinin halaylarına kat
kaçağım
bana terli insanları anlat

ve yaşlanır sabrın içindeki umut
şimdi bütün nehirler gözlerinde taşmaktadır
kaçağım
uzaklarda bir kadın
kurumuş düşlerine yağmurlar yağdırmaktadır

kaçağım
yorulmuş zincirlerim
önümüzde upuzun bir keder
günlerin diplerinde yitirmişiz sevgilerimizi
çal ısıt beni sıcaklığınla
ayrılıklardan ayır sesimi
ayır ellerimi ayrılıklardan

ve tüm namluları
bağır, bağır, bağır !
git, ayır ölümden yaşamı

İsa İnan