Kıyamet Sonrası-sorgudan Önce

اقْرَأْ كَتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا

“Oku kitabını! Bugün hesap sorucu olarak sana nefsin yeter” denilecektir.” İsra, 14

Kıyamet kopmuş, ölü dirilmiş, toplanıyor

Mahşeri kalabalık, kalbe dert saplanıyor

Neredeyim der gibi bir şaşkınlık kaplıyor

Her dirilen kişinin amellerini yazan

Hesaba çekileceği bir kitap veriliyor

Boynu bükük, sayfalar çevrilir birer birer

Doğumdan ölümüne kadar yazılmış kader

Yaşanan her şey vardır baktıkça sarar keder

Kiminde ümitsizlik kaynatır kazan hazan

Kiminde umut vardır, yine de geriliyor!

Zalim dillerde keşke, ah yapmasaydım, keşke

Dünyaya dönseydim der Rabbim izin verse de

Allah’a hakkıyla kul olsaydım her evrede

Rabbim izin vermiyor döker nafile nazan

Kitaba baka baka nasılda eziliyor!

Ahirete inan ki, o kitap cennet olsun

İçinde nur üstüne nur hayırların dolsun

Kim ne yaparsa yapsın, ne umsa onu bulsun

Allah yolunda şehit ol, olmayasın azan

Samimi Müslümanın işi tez görülüyor!

Saffet Kuramaz