Damarımdaki Kanım Üşüyor

Gece soğuk ayaz
Damarımdaki kanım üşüyor
Karanlık yalnız sokaklar gibiyim
Rüzgar estikçe yapraklarımı döküyor
İçimde kalan ukteler
Gökdelenler gibi yükseliyor

Yürek kıyılarıma denizin
Hırçın dalgaları çarpıyor
Tek tek tutunacak dalarımı kırıyor
Hüzünler hayallerimi beni
Ansızın hep sırtımda vuruyor
Yıllardır aynı manzara değişmiyor

Ömrüme esti kar boran
Kalmadı arayan soran
Yalan ile çok oldu beni yoran
Zaman aşımı unuturdu adımı
Beni ananların dilinde
Kapılarım paslandım selamsız kaldım