Yürekten Gidilmiyor

Dil ile gidiyorum demek kolay
Lakin yürekten gidilmiyor
Yaşananın mazi oluyor
Hiç bir zaman silinmiyor
Nereye gidersen git peşinde geliyor
Bedeli hüzün yağmuru oluyor

Kaleme düşüp şiir
Gözler okuduğunda mısra
Anımsadığında kapıyı çalan hatıra
Yani kendini yazarsın her satıra
Ömür oldukça hep bir siyah nokta
Çoğaldıkça çoğalan yüksek dağlar

Bazen uykuda bile rahat vermez
Girer rüyalarına kabus gibi
Uyandırı verir bir gecenin yarısında
Sızlar kapanan yaralar
Katlanması zor anlar
Taki safağın camdan içeri girene dek