Ey Can!

                                   EY CAN!

Canım olaylarla sızlarken

Cansızlığımda yüreğim

Rahat olsun yeter

İsterse karanlığın sisi

Gecelerde üstüme çöksün

Yüreğime aşkın ateşi dolsun

Yeni bir güne hüzün doğsa da

Acıları çatlatır sabrım

Bunları da atlatırım eminim

Şimdi hayatla ölüm arasında

Felaktayım!

Emanetleri taşımaktan yorulmuş bedenime

Nurların rahmet olmuş yağmış

Işığınla sana doğru

Sonsuz bir yolculukta Rabbim

Felahtayım!

Helaktan kurtulmanın reçetesi elimde

Umutlarımı, hayallerimi

Defnettim zamanın toprağına

Gözlerimde yaş

Dilimde ağıt

Gönül meydanımda ışığım

Aşktır aydınlandığım                                                              

Takdir edilen ömür bitene

İhtar edilen ecel gelene kadar

Sarmaladım kefenle

Haşır zamanını elemle

Kül olup savrulmadan kâinat

Toz zerresi gibi

Tenimin atomları toprakta

Parçalanıp yok olmadan

Özlemlerde kalmasın aşk

Ateşinin yaktığı günahlardan

Daha ağır çeker gözle görülmese de

Hesap günü mizanda aşk

Ağlamalar kalmasın o güne

Ağla ağlayabildiğin kadar

Ey can

Aşk ile dünyada ağla!

         28-03-2012

Şair, Burhan AKSU