Eylülde Kalsın

Bir mazi dizilsin gözbebeklerine
Öylece sessiz ve heveslice
Bakarım ben kaybettiğimiz geleceğe
Kalbimde açtığın yara
Eylülde kalsın...

Dökülsün yapraklarım,hazan olsun
Gazel renginde solsun umutlarımız
Seni sorayım her gece
Ve öylece sende kalayım
Şiirler derleyeyim sana
Ardından bir ağıt kopsun
Sensiz,kimsesiz gecelere
Hüzün bürüsün her tarafı
Sana son bakışım
Eylülde kalsın...

Vedamıza ağlasın eylül
Yazdığım şiirlerle duygulansın
Ben öylece sende kalayım
Gülüşünle güler,ağıtlarınla ağlarım
Her gece bir ah düşsün içine
Eylül kadar saf,eylül kadar hüzünlü
Hasret yağsın gecelerine
Rüyalar,hasretler seninle
Hayaller,umutlar
Eylülde kalsın...

Eylülde ağlasın gecenin fecrine
Kan dolsun olmadığın şiirlere
Süzül gel, bir gece pencereme
Ağla şimdi,sen bana bende sensizliğe
Yıkılsın soğuk betonlar üzerimize
Bu aşkın enkazı
Eylülde kalsın...

İlkinelim bir gece aniden
Sen,benden uzak şehirlerinde
Soluk soluğa kalk
En tatlı,en güzel uykularından
Bana susa,bana hasret kal
Ben akayım gecelerine
Kalp atışlarım çınlasın yüreğinde
Eylül misali titreyelim birbirimize
Belki; diyelim heceler dolusu seninle
Bir sen yaz,bir de ben yazayım
Aşkın solan matemine
Gül yüzlü geceler
Eylülde kalsın...

Sen beni düşün
Düşlerinde,düşün olayım her gece
Rüyalar köprü olsun bu hasrete
Ağlayalım,ince ve sessiz damlalarla hecelere
Göz yaşlarımız
Eylülde kalsın...

''Her eylülde senin yokluğuna şiir yazmak...'''

MEHMET ÖZMEN (30.01.2009)