Sen Gidiyordun

Her gece hayaline sarılırdım
İçime çekerdim seni,buram buram sevda kokardın
Hiç düşünmezdik ayrılmayı
Ve ben seni hayal ederdim,beyazlar içinde
Aşkın ızdırabı yakmıyordu o zamanlar
Uzaktanda seyretmemiştim seni
Hep yanımdaydın,vardın
Aniden bir şey oldu zalim hayatta
Sen gidiyordun...

Kabul etmiyordu hiç bir sebep yokluğunu
Çaresizlikler diziliyordu,cam kenarlarına
Alev alıyordu türküler
Odam hiç bir gece kireç tutmuyordu
Melodiler çınlıyordu kulaklarımda
Yanımda yoktun
Her gözümü kapamam hüzün oldu hayatta
Sıyrıl şimdi sıyrılabilirsen sensizliğin girdabından
Çok bekledim titreyen ellerimi tutmanı
Sen gidiyordun...

Şimdi sensiziğin ortasında şiirler
Bir de bana baktığın resimlerin kaldı
Son vedamız yanakları kırmızıya boyadı
Kan damladı o gözlerden
Seyre daldım hasretini
Her gece cam kenarında hüzünleniyorken ben
Umursamıyordu belki suçsuz gönlün
Günahlar kuyusuna attım, senli hatıraları
Muskalar yazdırdım;gitme diye
Sen gidiyordun...

Ve ben öylece baktım ardından
Dönersin diye
Bir bakış atar,ızdırabımı söndürürsün diye
Sen ise ağır ağır yürüdün o kaldırımlarda
Ben ise baktım ardından çaresizce
Son vedamıza üzüldüm
Hasretin girdabında sen ve ben
Gönül nehrim boşanıyor hüzünlü ırmaklara
Bakarsın diye çok bekledim
Sen gidiyordun...

Şimdilerde şiirlerde yaşar oldum hüznünü
Sensiz yürek yangını şiirlerimde
Çok bekledim,senin beni yeniden yazmanı
Gülerim diye umdum her seher aralığında
Döküldü imsak vakti gözlerimden yaşlar
Doğmadı hiç bir vakit,sensiz dünyama güneş
Her zil sesinde ilkindim...

Her seste seni bekledim,kapı önlerinde
Seni dilendi aciz yüreğim
Gelmeyeceğin gerçeği düştü,yorgun gönlüme
Gözlerin indi gecenin içine
Ve ben öylece daldım,gecenin matemine
Sen gidiyordun...

''Sen giderken öldün,ben gittiğini düşündükçe öldüm...''

MEHMET ÖZMEN (31.01.2010)