Mecnunun Oldum

İman et dedikçe ey namert dünya

Yerden yere çaldın yaşattın güya

Millet çıktı aya ben kaldım yaya

Çöllerinde kulum, mecnunun oldum!

Gündüzümü gece ettin, kararttın

Göğsüme vurup da sinem dağlattın

Feleği başıma sardın, ağlattın

Çöllerinde soldum, mecnunun oldum!

Ruhban olamam ki dağlara çıksam

Yunus gibi kaçıp dünyamı yıksam

Tükenmiyor şerre kurşun sıksam

Çöllerinde kaldım, mecnunun oldum!

İnsan niçin okur hiç yaşanmazsa

Vurdukça ilimle taş aşınmazsa

Kalpte iman ile baş taşınmazsa

Çöllerinde öldüm, mecnunun oldum!

Yerçekimi sıfır olmazmış kusur 

Bu nasıl inayet bu nasıl gurur

Kiminle paylaşsam bulamam huzur

Çöllerinde külüm, mecnunun oldum!

İman et dedikçe ey namert dünya

Yerden yere çaldın yaşattın güya

Millet çıktı aya ben kaldım yaya

Çöllerinde kulum, mecnunun oldum!

Saffet Kuramaz