Ağır

“Elest-ü bi Rabbiküm?” Çınlarken kulaklarda

Dinledi tüm kâinat su durdu bulaklarda

Tutuldu tüm nefesler, renk attı ulaklarda

Yaratan’ın nidası saçtı ruhlara uğur.

Ruhlar yöneldi Rabbe işte vakit o vakit

Elest Meclisi tümden muhteşem vakte şahit

“Belâ!” dedi tüm ruhlar imzalandı ilk akit

Kulluk mesuliyeti çöktü ağırdan ağır.

Emr’olundu ruhlara: “Secde edin Âdem’e!”

İtirazı olanlar razıdırlar ademe

Emre tabi olanlar hep kademe kademe

Yükseldiler kulluğa açıldı kutlu çığır.

Yaratılırken ruhlar Muhammed’le başlandı

Muhammed’e uymayan ümmetlikten dışlandı

Kulluğa ters sûretler halk olmadan boşlandı

Muhammed’e emr’oldu: “Kulları Hakk’a çağır!”

İlk ittiba’ eden ruh Âdem oldu şüphesiz

Âdemin nesebinden üreyenler keşkesiz

Tanıdılar Rabbini nazlanmadan, işvesiz

Sıra İblis’e geldi yırtıldı yaka, bağır.

Rabbim asla affetmez emrine itirazı

Lâkin İblis ruhunda taşıyordu marazı

“Ateşten yaratıldım, olamam buna razı”

Diyerek Yaratanın emrine kaldı sağır.

Yaratılıştan sonra sürdü hep mücadele

İblis Rabbin emrine etmişti müdahale

Rabbin verdiği mühlet dolacak bir gün hele

Görülecek İblisi taşıyan sırtı yağır.

Kendisini gizledim zanneden ahmaklar çok

Bilmiyor ki Hâlik’a zerrenin gizlisi yok

Yine de konuşuyor hem de kibirli ve tok

Mizanı kurulunca ayılır nice kığır.

Hangi hanginden ağır diye sorular soran

Akıl ile imanı kendi vehmince yoran

Neticede aklını makam-ı hükme kuran

Hükme boyun eğecek nice imansız sığır.

-muhacir bozkurt-

Mustafa KÜTÜKCÜ

28.04.2018 - 12.07.2018 – DENİZLİ.

Adem:  Yokluk, olmama, bulunmama.

İttiba' : Tabi' olma. Arkasından gitme. İtaat etme.

Yağır: Yük ve binek hayvanının sırtında, eğer ve semerin açtığı yara.

Mizan   : Mahşerde herkesin amellerini tartmağa mahsus bir adâlet ölçüsü olup, hakiki mahiyeti ancak âhirette bilinecektir.

Kığır: Burnundan konuşan adam,  hımhım.