Bu Sensizlik

Çökünce karanlık ruhuma
korkuyorum
Ve anlıyorum ki
Sensizliğe uyumak üzereyim yatak döşek...

Göz kapaklarımda bir yığın hatıra
Ağlarsam düşecek belli ki
Ağlamasam da geçmeyecek yürek yangını
Ve biliyorum ki aslında
Bu sensizlik hayra alamet değil...

Geceyle kavgalı
Yalnızlık ile dargınım bugünlerde
Sitemkârım efkârımın senli olmayan düşüncelerine
En ağır lafları ediyorum hükümsüz karanlıklara
Ve ben öğrendim ki
Bu sensizlik başa bela...

Gidiyorum yüreğimi de alıp uzaklara
Kalabalık sokakların yalnız kaldırımlarında bağdaş kurup
Sen sen diye dilenmek istiyorum
Ve ben umuyorum ki
Bu sensizlik yüreğime umut parıltısı...