Kan Revan Yüreğim

düşlerim
sokak lambası altın da sevişiyor gizlice şimdi
hasretinle benzi soluk bir ölü misaliyim
avuçlarım da senden yanık bir sızı
ve gözlerimden düşerken senlerim
ben yine sana üşümekteyim

eğil
bir tek söz fısılda kulağıma
yosma kaldırımlarda bıraktığın izlerin
arkadaşım olsun benim sen yanlızlığıma

iki/ miz
ne zaman ayırdık ve kirlettik yüreklerimizi
neden çöktü üzerimize yolların kederli gidişleri
içimde uçu bucağı olmayan bir bilinmez
ve dipsiz bir sızı var şimdi..ve
tek eksiği sensin yüreğimin

ve bu kadar hain bir pusudayken hasretin
biliyorum iflah olmam ben takılırım
sendelerim düşerim
ve bilki yar... ah yar ...sensiz
kan / revan yüreğim

bak
dudağımda ki tanımsız dualarım kabulsüz
ellerim acılmışta semadan gelmiyor hiç geri
gözlerimden inen iki damla yaş yakarken sinemi
yakıyor ayak basmadığın bu evimizi
yangınlar da her yerim /iz

zamansız dı bana bu gidişin
gidişinle yüreğime zamansız bir hazan indi
ve sözlerindeki yarımlılık yakarken beni
benim gibi şiirlerimde yangın da şimdi
ve yüreğim de cevapsız bir soru
gidişin hangi iklim / imdi

bazan
ruhsuz duvarlar gibi kendime çiviliyorum kendimi
yokluğun da
hasretinle hoyratca ezilen bu sevgim benim
susmak ve dönüşünü beklemek
nasıl ki bir ölümse bana
bilki yar..
avuçlarında ölmek de doğuşumdur benim