Yarınlar Korkulo Sancılı

Yoruldum akıldaki gel gitlerde
Yol uzadıkça uzuyor
Dağ altında açılan karanlık tünelde
Eskiden her köşe başında ışıklar vardı
Şimdi çoğu sönük
Kuşlar bile sesiz benim cevapsızlığım gibi

Yalan doğruyu alt etmiş bir zamanda
Uçurumun kenarında bir çiçek
Rengini tam saçamıyor
O yüzden solgun görünüyor rengi
Karganın rehberliği çöplük olsada
Gelse nefsine esir olana laf anlat

Eskiden düşler beyaz perde gibi
Yoktu gelecek derdi
Şimdi yarınlar korkulu sancılı
Küçük akıların cahiliği aldatıcı sesi
Nüfus ediyor sorgulamadan yaşayana
Gerçeği gösterir geçmişteki acı sonlar