Benden Doğrusu Yok Diyor

Olmuş nefsinin esiri
Çelmis aklını şan şöhretin süsleri
Boyunu geçmiş günahları
Şımartmış kendisini etrafında
Çıkar uğruna el pençe divan duranlar
Bu yolun sonu uçurumdur

Hak kitabın adı dilinde
Lakin yaptıkları uyumuyor
Çelişiyor kendisi söyledikleriyle
Yalanları ayuka çıkıyor
Kendini ele veriyor diliyle
Sorsam kendisine benden doğrusu yok diyor

Sakatlanmış bir itikat
göze güzel görünen bir taht
Başında kendisi ardında kervanı
Değişmiyor ısrarla yanlış kanı
Normal değil konulan tanı
Yol yakın iken doğruya ey fani