Kimsesizler Diyarı

Son ana kadar

Ne gelen olur ne de giden

Mezarlıklara…

Ne güneştir derdi, ne karanlık, ne rahmetse yağmur, kar

Ne de gerek duymaz

Geçimlik azıklara

Orada yatan!

Dünyalık kuyuya bakar gibi

Dibinde Yusuf istirahat eder

Yahut Ebu cehil cehennem hayaliyle terler!

Ne olur biter kim görür

Sonsuz bir derya dibi

Kalbe ürperti katan…

Savaş bile uğramaz

Sinekler bile…

Terk edilmişçesine virane

“İbret al!” mesajından başka bir işe yaramaz

Uyur-gezerdir dalan!

Kazara gelen pir

Okur ruhlara Fatiha

Her mezarda yazılmış roman sır…

Dilinden dökülür dua

Ayırt etmeden falan-filan!

Burası kimsesizler diyarı

Üstünde değil,

Aslında altındadır ayarı!

Gördüğün kemiktir yalnız

Eğil…

Tense toprağa karışmış

Kül!

Yalnız içindeki misafirine açılır

Tül…

Nedir bilinmez

Lisan!

Konuşmaz

Sarılmaz

Kandırılmaz

Ölenler…

Ne eksilir ne de artar hâyır

Zarar-ziyan!

Niye gelsin ki dünyaya dalan,

Varken yalan

Talan…

Saffet Kuramaz