Çöpçatan

Ne çok gözyaşı damıttık ayrılığa,
şimdi ,
kırmızıya/beyaza
şaraba bulansın gece.
Ve hiç ağlamadığı kadar,
ağlatsın gitarını çingene.



/Başka bir fado görsün bu gece meyhane/


Buluşsun dudakları kastanyetlerin,
sürgünden dönmüş iki aşık gibi kavuşsun.
Dökülsün ateş kırmızısı güller eteklerimden,
topuklarımızın sesinden,
yerler titresin.
Biz sabaha dek dans edelim.


/Bilirim flamencoyu es geçemezsin/


Yükselsin parmak uçlarımda aşkım
sen eğilme.
Sadece geceyi dinle.
Ve,
nefesimle dolsun gamzelerin.
Kopacaksa ipleri dirayetsizliğimin,
şimdi olmalı.


Çalıntı bir gece bu,
kaybettiğimiz zamanlardan.
Bil ki sevgili;
bu gece; umuda şımarmış,
küçük bir çocuk gibi haylaz ve arsız.
Ve bu gece ç ö p ç a t a n.

Türkân ÇAĞLAYAN



oyun