Kaç Milime Denk Düşer Ölüm

Seyyah bir örtünün kıblesiyim…

Dokunaklı surlarında şehrin

Bir aşk abidesine talibim işi aslı.

Hangi fasılsa suskunluğuma mal olan

Bir şiir tadında öykündüğüm günlerime

Mazi tadında bir derleme

Adına şaibeli dokunuşlardan ırak

Terk edilmişliğin kalesinde bir başına

Bir serzeniş aslında kendime.

Bir düşün arasındayım:

Bir düş ile düşüşün imgelerine takılı kaldığım

Sersem bir yürekten esinlendiğim ise tek gerçek:

Zaaflarımla yenmeyi bildiğim bilmem kaçıncı badire.

Yine batılındayım yüreğin

Körüklendikçe şiirlere büründüğüm

Tarhında ölümlü benliğin:

Kutsanan bir güfte belki

Hatta arsız bir kelam

Zamanla mekândan uzak

Yana yakıla yaşamayı sehven dillendiren.

Kaç kalibre ki ömür?

Kaç milime denk düşer ölüm?

Bir kefen’im bir de sessiz yürek çığlıklarım

Ölümü arz ettiğim kimi zaman

En çok da yalnızlığıma sitemim.

Demir tavında kız ise kadınlığın lehçesinde

Ayyuka çıkan bir gölge

Mimarı da minvali de aşk ise

Ölümlü güncemin…

Hangi zaman dilimine denk düşerim?

Sür git üzünçlerin mutluluğa sevk ettiği

Yarım yamalak bir görüş

Arsız bir sıfattan çıkıp da yola

Ansızın hâsıl olan o düşüş:

En geniş açılı acıyı ayırdım tabağıma

Kıyamam bilirsin sevdiklerime:

Ne inkârı gerçek

Ne itirafı olay

Olup olmadığı da değil hani

Umutla yeknesak ömrün

Arasına kurulan o tuzak

Ve çok geç olmadan…